Ramses III maakt korte metten met wat Zeevolken, herkenbaar aan hun hoofddeksels.

De Zeevolken: meer problemen

12 augustus 2021

In de vorige vier stukken (één, twee, drie, vier) over de Zeevolken heb ik uitgelegd dat het bewijsmateriaal een consistent verhaal mogelijk maakt: een klimaatcrisis rond 1200 v.Chr. bracht een migratiegolf op gang van het Egeïsche-Zee-gebied richting Egypte en de Levant. Ik was begonnen uit te leggen dat het bewijsmateriaal echter zo eenduidig niet is. Het is lastig te dateren.

Het aardewerkprobleem

Een andere manier om migratie vast te stellen is kijken naar de verspreiding van deze of gene archeologische cultuur. Als we de voorwerpen die vóór 1200 v.Chr. gangbaar waren op Sardinië na een tijdje ook aantreffen in het Midden-Oosten, en als het daarbij niet alleen gaat om handelsaardewerk maar ook om keukenaardewerk, dan hebben we een aanwijzing voor migratie. Maar aardewerk is in deze periode niet alleen moeilijk te dateren, het is ook lastig te kwalificeren.

Deel:

Sardijns brons

22 juni 2021

Hij bleef uit de handen van grafdieven en trad recent op een verlaten plek in het binnenland van Sardinië weer in het zonlicht. Een bronzen krijger, amper twintig centimeter hoog, maar met alles erop en eraan: gehoornde helm, lange vlechten, degen op de schouder en schild op de rug, op de borst een dolk. Een votiefbeeldje in het heiligdom van Cuccuru Mudeju in de provincie Sassari. Het werd er neergelegd halverwege de Nuraghiperiode, overgang van brons- naar ijzertijd. Drieduizend jaar geleden. Dat was de tijd van koning David in Israël, in Hellas vormden zich aarzelend stadstaten in de zogenaamd duistere eeuwen, op de heuvels van Rome was er al wat leven. Maar in dit Sardijns molsgat was er beweging van krijgers, handelaars, bedevaarders. Wie dit brons ontdekte en afborstelde moet stil zijn geworden bij de offergave van een verre voorzaat. – Reblog op #GrondslagenNet

Deel dit blog:

Deel:
Categoriën: Italië