Naqš-e Rustam, Graf van Darius I de Grote, bovenste reliëf

Het grafschrift van Darius de Grote

13 januari 2021

In Naqsh-e Rustam, niet al te ver van Persepolis, zijn vier koningsgraven uit de Achaimenidische tijd. Het derde is voorzien van een inscriptie, waardoor we de overledene kunnen identificeren als de Perzische vorst Darius I de Grote. In deze tekst legt hij uit wat zijn ambities en idealen zijn.

We moeten er niet teveel van maken: inscriptie DNa is geen allerpersoonlijkste expressie van een allerpersoonlijkse emotie. Het is eerder te zien als een vorstenspiegel, als een schets van de ideale heerser.

Deel:
Categoriën: Bron, Perzië

Een interactief grafschrift in Pisa

6 december 2020

Op een steenworp afstand van de Toren van Pisa wordt een opmerkelijke, roerende Latijnse inscriptie bewaard. De grote marmeren plaat van ruim 2 meter breed en 1 meter hoog moet eens een flink grafmonument hebben getooid aan een doorgaande weg ergens in Toscane, voordat het via allerlei wisselingen van eigenaar terecht kwam op zijn huidige plek in de Campo Santo.

Het opschrift komt hoe dan ook niet uit Pisa zelf. Volgens een oude Romeinse wet mochten de stoffelijke resten van overledenen niet worden begraven in wat we nu de bebouwde kom zouden noemen. Als gevolg daarvan ontstonden er aan stedelijke uitvalswegen kilometerslange rijen grafmonumenten in allerlei soorten en maten. Wie tussen de steden der levenden reisde, kwam onvermijdelijk door deze lintvormige ‘dodensteden’ heen. Het hoeft ons dan ook niet te verbazen dat de weggebruiker (viator) in de opschriften niet zelden wordt aangesproken. Een sprekend voorbeeld is een grafschrift uit Umbrië waarin de reiziger een genadeloze spiegel krijgt voorgehouden (CIL 11.6243):

Deel:
Categoriën: Romeinse Keizerrijk