Gladiatorreliëf van de Villa van Dar Buc Ammera

Foto van de dag: Ad bestias

27 juli 2021

Executies in de arena op het gladiatormozaïek van de Villa van Dar Buc Ammera, Zliten

[Meer foto’s hier.]

Deel:
Categoriën: Foto, Musea, Romeinse Keizerrijk
Een gewonde retiarius (Villa Dar Buc Ammera, Zliten; nu in het Nationaal Museum in Tripoli)

Foto van de dag: Vijf gladiatoren

11 juli 2021

Vijf gladiatoren op het gladiatormozaïek van de Villa van Dar Buc Ammera, Zliten

[Meer foto’s hier.]

Deel:
Categoriën: Foto, Romeinse Keizerrijk
Gladiatoren (reliëf uit Kibyra, nu in het Archeologisch Museum van Burdur)

Dikke gladiatoren? Besluit

10 juni 2021

Kortom: de voorbarige aanname van de onderzoekers van de gladiatorenbotten uit Efese belandde in een tentoonstellingscatalogus, die werd gepubliceerd in een vroeg stadium van het onderzoek, en haalde vervolgens een archeologisch tijdschrift. Daarvandaan verspreidde idee dat gladiatoren dik waren zich naar een algemeen publiek. Het verdere debat en de recentere onderzoeksresultaten, die niet langer suggereren dat gladiatoren dik waren, kwamen niet verder dan geleerde kringen.

Sommige blogartikelen, die niet waren gericht op het grote publiek maar op gespecialiseerde belangengroepen, verwijzen naar het laatste onderzoek, maar richten zich nog steeds op de theorie van dikke gladiatoren, en weerleggen de ideeën over de mollige strijders. Helaas hebben Kanz en Grossschmidt nooit expliciet vermeld dat de gladiatoren geen strikt vegetarisch of veganistisch dieet hadden, waardoor een moderne misvatting over gladiatoren ruim baan kreeg.

Deel:
Categoriën: Romeinse Keizerrijk
Een murmillo (Efese)

Dikke gladiatoren?: Kritiek

9 juni 2021

Op Ben Millers blog over alles wat te maken heeft met schermen, “Out of this Century”, analyseerde gastauteur David Black Mastro in 2010 de dikke-gladiator-theorie. Hij verwerpt de aanname dat onderhuids vet een bescherming zou zijn tegen snijwonden, omdat dit “de verwoestende aard van antieke scherpe wapens negeert”.

In plaats van te kijken naar gladiatorenwapens, kijkt hij naar de militaire zwaard, de gladius hispaniensis. Wie echter kijkt naar afbeeldingen van gladiatoren, vooral degenen die een gladius gebruiken zoals de murmillo en de provocator, ziet echter dat hun zwaard korter is dan welk type militair zwaard dan ook. Michael Carter merkte op dat, vooral in het oostelijke deel van het Romeinse Rijk, er twee verschillende soorten gladiatorenwedstrijden waren. Een met dichtgeknoopte zwaardpunten, de andere met scherpe zwaardpunten. Romeinen achtten steken hoger dan snijden. De dodelijkheid van een stekend wapen zoals de gladius werd natuurlijk weggenomen met een dichtgeknoopte punt. Dit kan ook een reden zijn geweest, waarom geen gladiator van de school in Pergamon stierf toen Galenus daar als arts werkzaam was.

Deel:
Categoriën: Romeinse Keizerrijk
Gladiatorreliëf van de Villa van Dar Buc Ammera

Dikke gladiatoren? De eerste conclusies

8 juni 2021

Wanneer kwam dit idee van de dikke gladiatoren voor het eerst naar voren? De eerste keer dat dit wordt geopperd, is in de tentoonstellingscatalogus Tod am Nachmittag – Gladiatoren in Ephesos (2002) op pagina 64 in het hoofdstuk “Leben, Leid und Tod der Gladiatoren. Texte und Bilder der Ausstellung|  door Karl Grossschmidt en Fabian Kanz. In het latere rapport “Stand der Anthopologischen Forschungen zum Gladiatorenfriedhof in Ephesos” uit 2005 reppen ze echter met geen woord van dikke gladiatoren. Wel vergelijken ze gladiatoren met moderne vecht- en krachtsporters. Gladiatoren met een leeftijd tussen 19 en 25 jaar en een gemiddeld gewicht van 70 kg hadden een energiebehoefte van 4800 kcal bestaande uit 19% eiwitten, 30% vetten en 51% koolhydraten, wat neerkomt op een dagelijks rantsoen van 450g witte bonen, 280g gerst en 290g olijfolie. Om in de calciumbehoefte te voorzien, dronken ze de asdrank.

Deel:
Categoriën: Romeinse Keizerrijk
Twee gladiatoren in actie (Römisch-Germanisches Landesmuseum, Mainz)

Dikke gladiatoren: het onderzoek

7 juni 2021

In 2008 interviewde Andrew Curry voor Archaeology Magazine de Oostenrijkse paleopatholoog Karl Grossschmidt over diens onderzoek van de botten van gladiatoren van de begraafplaats in Efese. Grossschmidt vertelde: “Gladiatoren hadden onderhuids vet nodig”, want “zo’n vetkussen beschermt je tegen snijwonden en schermt zenuwen en bloedvaten af in een gevecht”. Hij baseerde dit op het voornamelijk vegetarisch dieet van de antieke vechters, dat bestond uit gerst en bonen. Al snel deed het idee de ronde dat gladiatoren dik waren. Hoe zit dit?

Deel:
Categoriën: Romeinse Keizerrijk
Fresco uit het theater van Mérida

Foto van de dag: Leeuwenjacht

27 mei 2021

Muurschildering uit het theater van Mérida: een jager neemt het op tegen een leeuwin

[Meer foto’s hier.]

Deel:
Categoriën: Foto, Musea, Romeinse Keizerrijk
Gladiatorreliëf van de Villa van Dar Buc Ammera

Foto van de dag: Coup de grâce

10 mei 2021

Een coup de grâce op het gladiatormozaïek van de Villa van Dar Buc Ammera, Zliten

[Meer foto’s hier.]

Deel:
Categoriën: Foto, Romeinse Keizerrijk
Gladiatorreliëf van de Villa van Dar Buc Ammera

Foto van de dag: Gladiatoren en muzikanten

19 maart 2021

Muzikanten op het gladiatormozaïek van de Villa van Dar Buc Ammera, Zliten

[Meer foto’s hier.]

Deel:
Categoriën: Foto, Musea, Romeinse Keizerrijk
Een murmillo (Efese)

Het is niet altijd een gladiator (2)

18 januari 2021

Zoals in het eerste stukje beschreven, voorzien de media archeologische vondsten vaak van slagzin-achtige koppen, omdat dat die de vondsten interessanter maken voor het brede publiek. Gladiatoren zijn een dankbaar thema. In het vorige stukje kwam een vrouwelijke gladiator uit Londen aan bod die geen gladiator bleek te zijn.

De onthoofde Romeinen uit York

In 2004 en 2005 vonden opgravingen plaats in York, vlakbij het spoorwegstation. Net als in Londen vond men een begraafplaats langs een Romeinse weg naar de stad, in dit geval naar Eboracum, het Romeinse York. Dit keer trokken vooral de graven van onthoofde mannen de aandacht.

Deel: