Aischylos fragmentair – 5

28 juli 2021

At random geïsoleerde flitsen van Aischylos.

Ik beschouw je niet als een voorteken op mijn pad. (95) De braam buigt tegelijk door onder witte, zwarte en rode bessen. (116) De slang van de streek, de vloek van reizigers (123) (Over Memnon) Ik ging het na en kan vol lof verklaren dat zijn geslacht uit Ethiopië komt, het land vanwaar de Nijl met zeven armen zijn golven rolt, gestuwd door regenwinden. De zon straalt vuur en vlammen uit haar oog, de sneeuw smelt op de rotsen, heel Egypte staat mooi in bloei, is van die heilige vloed vervuld en laat de korenaar hoog schieten, de gave van Demeter, bron van leven. (126a)

Reblog op #GrondslagenNet

Deel:
Categoriën: Griekenland

Aischylos fragmentair

3 juni 2021

Bewaarde fragmenten van een antieke auteur kennen twee verborgen levens. Ze schuilden veelal bij andere auteurs, en als ze werden gevonden bleven ze vooral voer voor wetenschappers. Van Aischylos zijn zowat vijfhonderd fragmenten uit tientallen verloren werken bewaard, gaande van een woord over een vers tot een hele verzengroep. Daarin grasduinen (Loeb 505, ed. Sommerstein) is heerlijk. Je botst op aforistische verzen die moraliserend klinken:

Zwijgen is voordelig voor veel stervelingen. (188)

Deel:
Categoriën: Griekenland

Vuurbergen

31 maart 2021

Op IJsland braakt de Fagradalsfjall almaar vuur, de Etna op Sicilië is even aan rust toe. Vanmorgen bots ik in Aischylos’ Prometheus geboeid op deze verzen over het monster Tyfos, geplet onder de Etna, gestraft door Zeus:

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμας κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο· κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ Ἥφαιστος, ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας· (363-369)

Deel:
Categoriën: Italië

Aeschyleïsch trio

18 maart 2021

Eergisteren kwam de Aischylos van Burgersdijk aankloppen. Een klepper van een boek dat in een Roeselaars antiquariaat wellicht jarenlang lag te wachten op een koper. Leendert Alexander Johannes, een natuurkundige nota bene én vertaler van Shakespeare, was de eerste die de volledige Aischylos bracht. In 1880 verscheen zijn Prometheus in De Gids, de zeven stukken én de complete Sofokles werden na zijn dood door zoon Burgersdijk in 1903 uitgegeven. In datzelfde jaar publiceerde Pieter Cornelis Boutens in Haarlem bij Enschedé zijn Agamemnon, die in 1947 met de andere stukken van Aischylos werd gebundeld als vierde deel van zijn Verzamelde Werken. Zowat een decennium later bracht Emiel De Waele de Agamemnon als nummer 117 in de Klassieke Galerij van De Nederlandsche Boekhandel, andere stukken volgden en in 1975 verscheen zijn Aeschylosvertaling in één boekdeel. Homeros werd in ons taalgebied vanaf de zestiende eeuw meermaals vertaald. Aischylos moet zich tevreden stellen met drie vertalingen gespreid over de twintigste eeuw. Bij leven en welzijn zou ik daar graag iets aan doen en van dat trio een kwartet maken. Ik ondertekende vorige week een contract met Athenaeum-Polak & Van Gennep.

[Verscheen oorspronkelijk op de blog van Patrick Lateur]

Deel:
Categoriën: Griekenland
Bronzen van Riace, midden 5de eeuw v.C. (© Museo Archeologico Nazionale, Reggio Calabria)

Zeven tegen Thebe

10 maart 2021

Deze week leg ik in mijn Aischylostraject zowat de laatste hand aan de vertaling van Zeven tegen Thebe, waarin Polyneikes met zes aanvoerders oprukt tegen het Thebe van zijn broer Eteokles. Meer lees- dan speelstuk. Maar aangrijpend door het broederdrama. Terwijl hier binnenskamers de zeven aanvoerders de muren van Thebe belegerden, overleed eind vorige week in Rome de man die twee van de zeven herkende in de beroemde bronzen van Riace. De beelden doken 50 jaar geleden op voor de kust van Calabrië en zijn te zien in het museum van Reggio di Calabria. De hypothese van archeoloog Paolo Moreno blijkt toonaangevend. Hij herkende Tydeus, het jong geweld met veel lawaai, en Amfiaraos, de oude wijze waarzegger die zijn eigen dood voorspelt. De beelden zouden in Argos zijn gemaakt, de jonge Tydeus door Ageladas van Argos en de oude Amfiaraos door Alkamenes van Lemnos. Namedropping? Zo’n verband tussen beeld en woord geeft mijn huiswerk een heel aparte dimensie. Jaren geleden stond ik in Reggio voor die twee heren en wist toen niet dat zij nog op mijn bureau zouden belanden.

[Oorspronkelijk op de eigen blog van Patrick Lateur.]

Deel:
Categoriën: Griekenland