Sardijns brons

22 juni 2021

Hij bleef uit de handen van grafdieven en trad recent op een verlaten plek in het binnenland van Sardinië weer in het zonlicht. Een bronzen krijger, amper twintig centimeter hoog, maar met alles erop en eraan: gehoornde helm, lange vlechten, degen op de schouder en schild op de rug, op de borst een dolk. Een votiefbeeldje in het heiligdom van Cuccuru Mudeju in de provincie Sassari. Het werd er neergelegd halverwege de Nuraghiperiode, overgang van brons- naar ijzertijd. Drieduizend jaar geleden. Dat was de tijd van koning David in Israël, in Hellas vormden zich aarzelend stadstaten in de zogenaamd duistere eeuwen, op de heuvels van Rome was er al wat leven. Maar in dit Sardijns molsgat was er beweging van krijgers, handelaars, bedevaarders. Wie dit brons ontdekte en afborstelde moet stil zijn geworden bij de offergave van een verre voorzaat. – Reblog op #GrondslagenNet

Deel dit blog:
De Zeevolken: meer problemen

In de vorige vier stukken (één, twee, drie, vier) over de Zeevolken heb ik uitgelegd dat het bewijsmateriaal een consistent Read more

Olympisch

In de jaren negentig van vorige eeuw hield ik me intens bezig met Pindaros, dé zanger van Hellas die voor Read more

Aischylos fragmentair

Bewaarde fragmenten van een antieke auteur kennen twee verborgen levens. Ze schuilden veelal bij andere auteurs, en als ze werden Read more

Rhodope

Het krantenbericht dat gieren en bizons en grijze wolven opnieuw het Rhodopegebergte bevolken is niet direct mijn leesvoer aan de Read more


Categoriën: Italië