Amanda Gorman

1 maart 2021

Zelfs de vertalerswereld ontsnapt niet aan het politiek correcte denken. Katelijne De Vuyst vertaalde per direct The Hill We Climb op vraag van De Standaard. Ik vraag me af hoe de Gorman-Rijneveld-kwestie voor haar aanvoelt bij het lezen van de krantenstukken en de stemmen in de sociale media boven en onder de Moerdijk. De zwaar identitair gekleurde discussie vergeet – o ironie – de kern zelf van wat Amanda Gorman bracht: die heuvel is haalbaar wanneer we will never again sow division en dankzij all the bridges we’ve made.

Vandaag bestorm ik weer de muren van Thebe en moet ik tegelijk in de sandalen van Eteokles staan. Maar begrijp ik die broedertwist wel? Kan ik Aischylos wel vertalen? Wat een hybris was het om Pindaros en Homeros om te zetten! En dan gaat het niet eens om kleur en ras, maar om tijd die alles verslindt.

[Oorspronkelijk verschenen op de eigen blog van Patrick Lateur.]

Deel dit blog:
Historische hernoemingen

Een paar weken geleden deed iemand me een oud kinderboek cadeau, gewijd aan Jan Pieterszoon Coen. Degene die het me Read more

Historische excuses

Wat of ik als historicus en als Amsterdammer nou vond van de historische excuses die burgemeester Halsema onlangs maakte voor Read more

Foto van de dag: de Zon

Zonsondergang op de berg Nemrut [Meer foto’s hier.]

We kunnen de geesteswetenschappen niet langer redden (en dat is ook uw probleem)

Een paar dagen geleden blogde ik over de bedreiging van de oudheidkundige departementen in Sheffield en Halle-Wittenberg. Het gaat nu Read more


Categoriën: Algemeen