Deir ez-Zor

Een pazuzu-beeldje uit Tell Sheikh Hamad (ooit in het museum in Deir ez-Zor)
11 november 2020

Op zaterdag 8 november 2008 werd ik wakker in Deir ez-Zor in Syrië. Ons hotel stond aan de Eufraat en ik herinner me hoe een van mijn reisgenoten die ochtend de ontbijtzaal kwam binnenlopen met een flesje in haar hand, bijna kraaiend van plezier: “Dit flesje… het water heb ik geschept uit … de Eufraat!” Ik had een ochtendhumeur en stoorde me aan haar enthousiasme, maar schaamde me onmiddellijk voor die reactie, want natuurlijk is het heel bijzonder dat je zomaar kunt reizen naar het Midden-Oosten.

Hoe bijzonder, dat weten we inmiddels. Deir ez-Zor is grotendeels verwoest in de Syrische Burgeroorlog. Het einde is nog niet in zicht want Deir ez-Zor ligt nu op de grens tussen de gebieden die de regering en de Koerden beheersen, en ik ga ervan uit dat president Assad niet zal rusten eer hij de Koerden heeft uitgeschakeld. Als er al iets overeind staat van het plaatselijke museum, zal het gebouw nog wel enige tijd worden gebruikt voor andere doeleinden dan tentoonstellingen. Over de collectie heb ik het nog niet eens. U leest hier maar, als u durft.

Hierboven zomaar even een voorwerp uit dat museum, dat ik het mooiste vond in Syrië: een koperen beeldje van de Assyrische demon Pazuzu, gevonden in Tell Sheikh Hamad en daterend uit het derde kwart van de zevende eeuw v.Chr. Met zijn stierenhoorns, leeuwenmuil, cherubijnenvleugels en roofvogelklauwen ziet hij er wat eng uit, maar het is een welwillend wezentje dat de mensen beschermde tegen ziekten. Ik blogde er al eens eerder over.

Ik voeg nog even een herinnering aan het museum van Deir ez-Zor toe. We hadden in Damascus geen toestemming gekregen om te fotograferen – je moet gewoon de suppoost wat toestoppen – en in Aleppo was ik ervoor naar directeur gestapt, die er gelukkig geen moeite mee had permissie te verlenen. In Deir ez-Zor was het geen enkel probleem. “Als toeristen foto’s meenemen en tonen aan hun landgenoten,” legde men uit, “zien die hoe mooi en belangrijk ons Syrische erfgoed is.”

Het is krek zo. Helaas hadden de helers van de Egyptische, Libische, Syrische en Iraakse oudheden de laatste jaren dat belang eerder in de gaten dan de autoriteiten.

Deel dit blog:
Foto van de dag: Palmyra

Palmyra, de "Colonnaded Street" [Meer foto’s hier.]

Ugarit

Het is tijd om het over Ugarit te gaan hebben, maar eerst wat context. Als De Blois en Van der Read more

Foto van de dag: Palmyra

De Tetrapylon van Palmyra in beter dagen [Meer foto’s hier.]

Een nieuw “eerste” alfabet?

Een van de redenen waarom men in de achttiende en negentiende eeuw de Oudheid bestudeerde, was dat men meende dat Read more


Categoriën: Assyrië, Levant