Rhodope

1 juni 2021

Het krantenbericht dat gieren en bizons en grijze wolven opnieuw het Rhodopegebergte bevolken is niet direct mijn leesvoer aan de ontbijttafel. Maar Rhodope klinkt me in de oren. Dat gebergte in Bulgarije en Noord-Griekenland, zeg maar Thracië, komt bij de historici Herodotus en Thucydides en de dichters Vergilius en Ovidius steevast voor in exotische geografische opsommingen. Maar de poëten geven de Rhodope iets meer kleur. In Vergilius’ Georgica wenen zijn toppen bij de dood van Eurydice (flerunt Rhodopeiae arces – 4.461) en in de Metamorfoses van Ovidius heet Orpheus de Rhodopeius…vates (10.11-12), ‘de zanger van Rhodope’ (Marietje d’Hane-Scheltema). In het Frans klinkt het plechtiger: ‘le chantre du Rhodope’ (Georges Lafaye). Geen chanteur, maar een ‘bezinger’, met een rituele of religieuze connotatie. Orpheus bezong het Rhodopegebergte, dat weende bij de dood van zijn geliefde. En zong hij er nu nog, dan werden grijze wolven, bizons en gieren er ongetwijfeld stil bij.

Orpheus, Romeins mozaïek (detail), 1ste helft 3de eeuw n.C., Regionaal Archeologisch Museum, Palermo.

Deel:
Categoriën: Balkan
Een leeuw op een Thracische applique (Bachova-schat, Plovdiv)

Foto van de dag: de Bachova-schat

9 februari 2021

Een leeuw op een Thracische applique, deel van de Bachova-schat, te zien in het archeologisch museum van Plovdiv.

[Meer foto’s hier.]

Deel:
Categoriën: Balkan, Foto, Musea
Tegel met inscriptie (Museum van Sremska Mitrovica)

De val van Sirmium

11 november 2020

Vandaag de dag is Sremska Mitrovica een vriendelijk provinciestadje in het noorden van Servië. Een mooie kerk, een plein waar je lekker ijs kunt eten en goed bier wordt getapt, een museum met opvallend aardig personeel, her en der wat ruïnes. Weinig doet je vermoeden dat die ruïnes behoorden bij een van de meest roemruchte steden van het Romeinse Rijk: Sirmium. Gelegen aan de Sava, de belangrijke route van Istrië naar de Beneden-Donau, was de stad voorbestemd tot grandeur, en inderdaad: niet minder dan tien Romeinse keizers zijn hier geboren. Mocht u het precies willen weten: het gaat om  Decius (r.249-251), zijn zonen Herennius Decius en Hostilianus (beide in 251), Claudius II (r.268-270) en zijn broer Quintillus (r.270), Aurelianus (r. 270-275), Probus (r.276-282), Maximianus (r. 285-310), Constantius II (r.337-361) en Gratianus (r.367-383). Overigens stierven Claudius II en Probus in hun geboorteplaats, gebruikte Licinius (r.308-324) Sirmium als residentie, organiseerden de christenen er vier synodes en zijn er diverse veldslagen gevochten in de omgeving.

In de vierde eeuw werd het de hoofdstad van de prefectuur van Illyricum, een van de vier administratieve delen van het rijk. Niet minder dan drie legioenen werden toen gebruikt om Sirmium te verdedigen: IIII FlaviaV Iovia en VI Herculia. Ondanks deze troepeninzet viel de stad in 441 in handen van de Hunnen en toen hun federatie uiteenviel, heersten achtereenvolgens de Ostrogoten en de Gepiden over Sirmium. In 567 herstelde de Byzantijnse heerser Justinus II het keizerlijk gezag. Een complex verhaal met een tragische afloop.

Deel: